Abym przejrzał
IV Niedziela Wielkiego Postu
J 9, 1. 6-9. 13-17. 34-38
Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc.
A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem».
Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę».
Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok».
Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz.
Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon.
Chrześcijańska radość, do której szczególnie jesteśmy zaproszeni podczas Niedzieli Laetare znajduje swoją siłę w procesie nawrócenia, który Zbawiciel rozpoczyna często od doświadczenia niemocy grzesznika. Ślepota pośród tych słabości ma szczególne znaczenie, bo brak widzenia, może dotyczyć nie tylko świata fizycznego, ale można być ślepym na dary duchowe, a pośród nich na ten centralny duchowy dar, którym jest zbawienie. Niewidomy doświadcza takiego podwójnego przejrzenia. Pierwsze, gdy zaczyna widzieć stworzony świat, a drugie, gdy w Jezusie widzi Zbawiciela. Wszyscy jesteśmy powołani do takiego przejrzenia.
Hits: 108
![](https://parafia2serc.pl/wp-content/uploads/2020/06/unnamed-3-75x75.jpg)
![](https://parafia2serc.pl/wp-content/uploads/2023/03/Rekolekcje-Wielkopopstne-75x75.jpeg)